روانشناسی مثبت نگر رشته تازه‌ای در روانشناسی است (سلیگمن و چیک سنت میهالی، 2000). این رشته به دنبال آن است که تصویری از زندگی خود را به‌روشنی بیان کند و برای اینکه مشخص کند چه چیزی زندگی را برای زیستن باارزش می‌کند، از روش‌های تجربی روانشناسی استفاده می‌کند.

هدف این است که نشان داده شود چه اعمالی به تجربیات بهر ورزی و رفاه، به پرورش افراد مثبت نگری که خوش‌بین و انعطاف‌پذیر هستند، و به آفریدن مؤسسات و انجمن‌های شکوفا کننده، می‌انجامد. بنابراین، موضوع اصلی روانشناسی مثبت نگر، تحقیق کردن درباره این‌گونه تجربیات ذهنی مثبت است: بهر ورزی، خشونت، رضایت خاطر، لذت، امید، خوش‌بینی، شایستگی، عشق، عشق به کار، جرئت، پشتکار، خودمختاری، مهارت‌های فردی، استعداد، خلاقیت، ابتکار، دوراندیشی، خرد، مسئولیت میان فردی، نوع‌دوستی، وجدان کاری و پرورش دیگران (ریو، 2005).

روانشناسی مثبت نگر رشته فرعی روانشناسی انسان‌گرا نیست. موضوع اصلی این روانشناسی همان است که روانشناسی انسان‌گرا برای خود انتخاب کرده، به همین خاطر این دو رشته مقدار زیادی همپوشی دارند. روانشناسی مثبت نگر ازلحاظ علمی از روانشناسی انسان‌گرا دقیق‌تر است. روانشناسی مثبت نگر به انسان می‌نگرد و می‌پرسد: «چه می‌توانست باشد؟». روانشناسی مثبت نگر عمدتاً به تقویت کردن توانایی‌ها و شایستگی‌های فرد توجه دارد. افراد برای جلوگیری از بیماری باید از توانایی‌هایی چون امید، خوش‌بینی، مهارت، پشتکار، انگیزش درونی و قابلیت روانی برخوردار باشند. روانشناسی مثبت نگر در پی آن است که افراد را نیرومندتر و پربارتر و استعداد همه افراد را شکوفا کند (ریو، 2005).

روانشناسی مثبت نگر به‌سلامت روانی افراد و کیفیت زندگی آن‌ها نگاهی می‌اندازد و می‌پرسد: «چه می‌توانست باشد؟» (سلیگمن و چیک سنت میهالی،2000). این روانشناسی به دنبال آن است که به افراد کمک کند تواناهایی ما و شایستگی‌های خود را پرورش دهند. این روانشناسی از افراد نمی‌پرسد که چه عینکی بر چشم می‌زنند یا چه کسی را به‌عنوان الگوی نقش انتخاب کنند، بلکه به آن‌ها می‌گوید که قوت‌ها به‌اندازه ضعف‌ها اهمیت دارند، انعطاف‌پذیری به‌اندازه آسیب‌پذیری اهمیت دارد، و تکلیف دائمی بذر خوبی پاشیدن به‌اندازه مداخله کردن برای برطرف کردن آسیب، اهمیت دارد.

پروتكل روان درمانی مثبت نگر در 14 جلسه تدوين گرديده و هر جلسه شامل هدف، فرايند، محتوا و تمرين­هاي در منزل است كه روانشناسان و دانشجويان مي­توانند بر جلسات درماني و پژوهشي از آن استفاده كنند. از این پروتکل مي­توان بر درمان افسردگي بهره گرفت.